СЕЗНЕҢ АВЫЛ
Сезнең авыл минем исләремдә,
Сезнең авыл минем төшләремдә.
Кошлар җыры — болын өсләрендә
Ак чәчәкләр иде түшләреңдә...
Йөгердек без яшел болын буйлап,
Туктап калдык, кошлар җырын тыңлап.
Сикереп-сикереп үттек покосларны,
Сикереп үтәлмәдек язмышларны...
Сөйли тесле хәзер сезнең авыл:
«Алып китте аны көчле давыл».
Өзелеп-өзелеп сөйли барын да ул,
Сезнең авыл — минем җанымда ул.
